
ซะ-ชิ-สุ-เซะ-โซะ
อัตราส่วนการปรุงรส
ตัวเลข
8 : 1 : 1
ของต้มใช้ดาชิ 8 : ซีอิ๊ว 1 : มิริน 1 นี่คืออัตราทองคำ
ลำดับ
ซะ ชิ สุ เซะ โซะ คือ น้ำตาล เกลือ น้ำส้มสายชู ซีอิ๊ว มิโซะ ใส่น้ำตาลก่อนเพราะโมเลกุลใหญ่ซึมเข้าช้า ส่วนซีอิ๊วกับมิโซะใส่หลังสุดเพราะกลิ่นคือจุดสำคัญ และความร้อนจะพัดกลิ่นหายไป
สาเกกับมิรินใส่ก่อนน้ำตาล เพื่อให้แอลกอฮอล์ระเหยไปขณะที่ซึมเข้าเนื้อวัตถุดิบ
อัตราส่วนเดียวครอบคลุมเกือบทั้งหมด
ดาชิ 8 : ซีอิ๊ว 1 : มิริน 1 นี่คืออัตราทองคำของของต้ม และมีรูปแบบเดียวกับฮัปโปดาชิ
ถ้าจะให้รสเข้มขึ้น ให้ลดดาชิแทนที่จะเติมซีอิ๊ว น้ำซอสดงบุริแคบลงเหลือ 4 น้ำแช่ผักเปิดกว้างเป็น 10 โอเด้งไปถึง 12 รูปแบบไม่เคยเปลี่ยน — มีแต่ตัวเลขดาชิที่ขยับ
- รสอ่อน (โอเด้ง น้ำซุปเส้น) — ดาชิ 12 / ซีอิ๊ว 1 / มิริน 1
- น้ำแช่ (โอฮิตาชิ ผัก) — ดาชิ 10 / อุสึคุจิ 1 / มิริน 1
- มาตรฐาน (ของต้มส่วนใหญ่ จิคุเซนนิ นิคุจากะ) — ดาชิ 8 / ซีอิ๊ว 1 / มิริน 1
- รสเข้ม (น้ำซอสดงบุริ โอยาโกะดง) — ดาชิ 4 / ซีอิ๊ว 1 / มิริน 1
- ปลาต้ม — สาเก 6 / ซีอิ๊ว 1 / มิริน 1 (ใช้สาเกเป็นฐาน ไม่ใช่ดาชิ)
มิโซะซุป
มิโซะคิดเป็น 8~10% ของน้ำหนักดาชิ นั่นคือ 15 ถึง 18 กรัมในถ้วยขนาด 180 มล. มิโซะขาวใส่มากขึ้นนิดหน่อย มิโซะแดงใส่น้อยลงนิดหน่อย ห้ามต้มเดือด
ถ้าจะลดความเค็ม ให้เพิ่มความเข้มของดาชิก่อนที่จะลดมิโซะ ยิ่งอูมามิมาก ยิ่งต้องการเกลือน้อยลง